บทที่ 167 ของขวัญของฉันอยู่ไหน

ลลนารู้สึกได้ว่าอนันต์จ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา

เธอรีบเปิดปากอธิบายว่า "ขอโทษค่ะ หนูไม่รู้ว่าคุณประธารจะมา แถมอาหารทั้งหมดก็เป็นของที่บ้านซื้อมาแล้ว หนูแค่ทำให้สุกเท่านั้นเอง"

ความหมายเบื้องหลังคำพูดก็คือ เธอไม่ได้ทำอาหารเพื่ออนันต์โดยเฉพาะ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะมา

แต่ที่เธอทำซุปปลานิลได้ก็เพราะอนันต...